1. Identyfikacja substancji
- Nazwa zwyczajowa: GHK-Cu
- INCI (kosmetyka): Copper Tripeptide-1
- Nazwa chemiczna: kompleks miedzi(II) z tripeptydem glicylo-L-histydylo-L-lizyną
- Skrót sekwencji: GHK
- Typ związku: chelat miedzi(II) z peptydem biologicznie czynnym
GHK (bez miedzi) występuje fizjologicznie w osoczu, ślinie i moczu. Kompleks z Cu²⁺ stanowi aktywną biologicznie formę.
2. Sekwencja i dane chemiczne
- Sekwencja aminokwasowa (3-literowy kod):
Gly-His-Lys - Kod jednoliterowy:
GHK - Wzór sumaryczny (GHK-Cu):
C₁₄H₂₄N₆O₄Cu - Masa molowa (średnia):
~ 340,9 g/mol
(Masa zależy od formy soli i stopnia hydratacji; powyższa wartość dla kompleksu 1:1 z Cu²⁺.)
3. Numery w systemach chemicznych
- CAS (GHK-Cu): 49557-75-7
- CAS (GHK bez miedzi): 72957-37-0
- INCI: Copper Tripeptide-1
- Klasyfikacja chemiczna: chelat miedzi(II) z tripeptydem
4. Charakterystyka fizykochemiczna
- Postać: niebieski proszek (barwa wynika z obecności Cu²⁺)
- Rozpuszczalność: dobra w wodzie
- Stabilność: stabilny w roztworach o pH lekko kwaśnym do obojętnego
- Kompleksowanie: jon Cu²⁺ koordynowany przez atomy azotu (m.in. pierścień imidazolowy histydyny)
Strukturalnie miedź wiązana jest przez:
- azot grupy aminowej
- azot imidazolu histydyny
- atomy donorowe z wiązań peptydowych
5. Mechanizm działania – podstawowa wiedza biologiczna
GHK-Cu jest jednym z najlepiej przebadanych bioaktywnych peptydów sygnałowych w dermatologii eksperymentalnej.
Główne mechanizmy:
- Stymulacja syntezy kolagenu i macierzy zewnątrzkomórkowej
- Zwiększenie ekspresji kolagenu typu I i III
- Wpływ na produkcję elastyny i proteoglikanów
- Regulacja ekspresji genów
- Modulacja setek genów związanych z naprawą tkanek
- Wpływ na geny związane ze stanem zapalnym
- Działanie przeciwzapalne
- Redukcja cytokin prozapalnych w modelach in vitro
- Wpływ na angiogenezę
- Regulacja procesów tworzenia naczyń poprzez dostępność miedzi
- Transport miedzi
- Działa jako nośnik Cu²⁺ do komórek
- Miedź jest kofaktorem enzymów takich jak oksydaza lizylowa (cross-linking kolagenu)
6. Znaczenie biologiczne miedzi
Miedź jest kofaktorem wielu enzymów:
- oksydaza lizylowa (tworzenie wiązań krzyżowych kolagenu)
- dysmutaza ponadtlenkowa (Cu/Zn-SOD)
- oksydaza cytochromowa
GHK zwiększa biodostępność miedzi w sposób kontrolowany, co odróżnia go od soli miedzi.
7. Farmakokinetyka (ogólna)
- Endogenny tripeptyd obecny w osoczu
- Stężenie spada wraz z wiekiem
- Po podaniu miejscowym: penetracja przez naskórek (dane kosmetologiczne)
- Szybka degradacja enzymatyczna po podaniu ogólnoustrojowym
Brak pełnych danych klinicznych dla podań systemowych.
8. Status regulacyjny
- Zarejestrowany jako składnik kosmetyczny (INCI: Copper Tripeptide-1)
- Nie jest zarejestrowany jako lek w UE ani FDA w formie systemowej
- Stosowany w preparatach dermatologicznych i trychologicznych
9. Zastosowania badawcze i praktyczne
- Regeneracja skóry
- Terapie anti-aging (kosmetologia)
- Wspomaganie gojenia ran
- Wypadanie włosów (preparaty miejscowe)
- Badania nad regeneracją tkanek
10. Bezpieczeństwo
- W preparatach miejscowych uznawany za dobrze tolerowany
- Niskie ryzyko toksyczności przy stosowaniu zewnętrznym
- Teoretyczne ryzyko nadmiaru miedzi przy podaniu ogólnoustrojowym (brak standaryzowanych terapii systemowych)
Podsumowanie techniczne
GHK-Cu to kompleks miedzi(II) z tripeptydem Gly-His-Lys o wzorze C₁₄H₂₄N₆O₄Cu i masie około 341 Da. Wykazuje działanie sygnałowe, stymulujące syntezę kolagenu, modulujące ekspresję genów oraz wspomagające procesy naprawy tkanek. Jest szeroko stosowany w kosmetologii jako Copper Tripeptide-1. Brakuje jednak zatwierdzonych zastosowań systemowych w medycynie opartej na dużych badaniach klinicznych.
Dodaj komentarz